អវកដ
អៈវៈកត់ សំ. ( គុ. ) ដែលមានន័យ, មានដំណើរ, មានទំនង ផ្សេងគ្នា; ដែលជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលទីទៃពីគ្នា, ដែលផ្សេងគ្នា ឬដោយខ្លួនពីគ្នា : សេចក្ដីអវកដ, ដំណើរអវកដ; សុខជាអវកដនឹងទុក្ខ (ប្រើជា អវកុដារ ក៏បាន) ។
អៈវៈកត់ សំ. ( គុ. ) ដែលមានន័យ, មានដំណើរ, មានទំនង ផ្សេងគ្នា; ដែលជាទំនាស់នឹងគ្នា, ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលទីទៃពីគ្នា, ដែលផ្សេងគ្នា ឬដោយខ្លួនពីគ្នា : សេចក្ដីអវកដ, ដំណើរអវកដ; សុខជាអវកដនឹងទុក្ខ (ប្រើជា អវកុដារ ក៏បាន) ។