អវគមន៍

អៈវៈគំ សំ. បា. ( ន. ) (អវគម ឬ --គមន) សេចក្ដី​ចូល​ចិត្ត, ការ​យល់​ចិត្ត : មនុស្ស​មាន​អវគមន៍​ធ្វើ​ការ​អ្វី​ៗ​ច្រើន​តែ​ល្អ ។