អវជ័យ
អៈវៈជៃ សំ. បា. ( ន. ) (អវជយ) ការឈ្នះហើយធ្វើឲ្យលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងកណ្ដាប់ដៃ, ការប្រាបប្រាមឬពង្រាបឲ្យបាក់បប, ឲ្យខ្លបខ្លាច : បានធ្វើអវជ័យដល់ពួកបច្ចាចិត្តហើយ ។
អៈវៈជៃ សំ. បា. ( ន. ) (អវជយ) ការឈ្នះហើយធ្វើឲ្យលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងកណ្ដាប់ដៃ, ការប្រាបប្រាមឬពង្រាបឲ្យបាក់បប, ឲ្យខ្លបខ្លាច : បានធ្វើអវជ័យដល់ពួកបច្ចាចិត្តហើយ ។