អវសេស

អៈវៈសែស បា.; សំ. ( គុ. ) (អវឝេឞ) ដែល​សល់, ដែល​នៅ​សល់ សេស​សល់ : របស់​អវសេស ។ វេវ. អវសិដ្ឋ, អវសិស្ត ។ ន. សំណល់, របស់​ជា​ដែល ។ វេវ. សេស ។