អវិរូឡ្ហ
អៈវិរូល-ហៈ បា.; សំ. ( គុ. ) (អវិរូឍ) ដែលមិនដុះ, មិនលូត, មិនលាស់, មិនលូតលាស់; មិនចម្រើន ។ អវិរូឡ្ហធម៌ អ្នកដែលមានធម៌មិនលូតលាស់ គឺអ្នកដែលរៀនធម៌មិនចាំ, មិនចេះ ។ អវិរូឡ្ហវិទ្យ (--វិត) អ្នកដែលមានវិជ្ជាមិនលូតលាស់ គឺអ្នកដែលរៀនវិជ្ជាមិនចេះ ។ល។