អសន្តិសុខ

អៈសន់-តិ- បា. ( ន. ) (< អ + សន្តិ + សុខ) ការ​មិន​មាន​សេចក្ដី​សុខសាន្ត, ដំណើរ​ដែល​ឥត​មាន​សេចក្ដី​ស្ងប់​រៀប​រយ​ក្នុង​ស្រុក, ចលាចល, ការ​របះរបោរ : ស្រុក​កើត​អសន្តិ​សុខ, បង្រ្កាប​អសន្តិ​សុខ ។ ព. ផ្ទ. សន្តិ​សុខ ។