អសប្បុរស
អៈសប់-បុរ៉ស់ បា.; សំ. ( ន. ) (អសប្បុរិស; អសត្បុរុឞ) បុរសអ្នកមិនស្ងប់ គឺបុរសស្ត្រីអ្នកកាន់អំពើអាក្រក់ដោយកាយវាចាចិត្ត; អ្នកមានចិត្តអាក្រក់ : សូមប្រាថ្នាកុំឲ្យចួបប្រទះអសប្បុរស ! ។ ខ្មែរប្រើជា គុ. ក៏មាន, សំដៅសេចក្ដីថា “អាក្រក់; ដែលមានចិត្តអាក្រក់” : ចិត្តអសប្បុរស; មនុស្សអសប្បុរស ។ ព. ផ្ទ. សប្បុរស (ម. ព. អសប្បុរិស ផង) ។