អសាធុ
អៈ-- សំ. បា. ( គុ. ) (ដែលមិនល្អ, ពុំប្រពៃ, មិនត្រឹមត្រូវ; អាក្រក់ ។ ន. អសប្បុរស, ជនចិត្តអាក្រក់, មនុស្សចិត្តបាប ។ ព. ផ្ទ. សាធុ ។ អសាធុកម្ម អំពើមិនល្អ, អំពើរបស់អសប្បុរស (ព. ផ្ទ. សាធុកម្ម) ។ អសាធុជន ជនចិត្តអាក្រក់ (ព. ផ្ទ. សាធុជន) ។ អសាធុបថ (--បត់) ផ្លូវនៃអំពើពុំប្រសើរ, ផ្លូវអកុសល (ព. ផ្ទ. សាធុបថ) ។ អសាធុវាចា ឬ --វាទ សម្ដីអាក្រក់, សម្ដីអសប្បុរស (ព. ផ្ទ. សាធុវាចា ឬ--វាទ) ។ អសាធុវាទិន ឬ--វាទី អ្នកដែលច្រើនតែប្រើសម្ដីផ្តន្ទាឬប្រើសម្ដីនៃអសប្បុ-រស, បើស្ត្រីជា អសាធុវាទិនី (ព. ផ្ទ. សាធុវាទិន ឬ--វាទី; សាធុវាទិនី) ។ល។