អសោច
អៈសោច បា.; សំ. ( គុ. ) (អសុចិ, ខ្មែរប្រើ ឧ > ឱ គឺ សុ > សោ; អឝុចិ ឬជា អឝោច ក៏មាន “មិនស្អាត”) ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់; អាក្រក់; ស្អុយអាក្រក់គួរខ្ពើម, គួរឆ្អើម : ក្លិនអសោច ។ អសោចកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ស្អុយកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ។ កេរ្តិ៍អសោច កេរ្តិ៍ឈ្មោះអាក្រក់ ។ មនុស្សអសោច មនុស្សដែលមានឈ្មោះអាក្រក់ក្រៃពេក ។ អសោចិ៍