អស់អញ
--អាញ់ ( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែលអស់ពីចិត្តពីថ្លើមរបស់ខ្លួន, ដែលយកចិត្តទុកដាក់ពេញទី : ធ្វើការអស់អញ; ការអស់អញ ។ អស់អញលំគេញ ឬ អស់អញលំគេញអាត្មា ដែលយកចិត្តទុកដាក់ពេញទី ដោយចង់ឲ្យបានសម្រេចការឆាប់, ឲ្យបានដូចបំណងយ៉ាងឆាប់, ឲ្យបរិសុទ្ធល្អ ។ ប្រើជា ន. ផងក៏បាន “ការយកចិត្តទុកដាក់ពេញទី;...” : ខំប្រឹងធ្វើការដោយអស់អញលំគេញ (ម. ព. លំគេញ ផង) ។