អស្តង្គត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ជើង ដ, អ. ថ. អស់-ស្តង់-គត់ សំ.; បា. ( កិ. ឬ គុ. ) (អស្តំគត; អដ្ឋង្គត ឬ អត្ថង្គត) ដល់​នូវ​ភាវៈ​មិន​ប្រាកដ; ធ្លាក់​ចុះ​បាត់​ទៅ; លិច​បាត់​ទៅ; បាត់​ពន្លឺ​ទៅ; ដែល​ដល់​នូវ​ភាវៈ​មិន​ប្រាកដ; ដែល​លិច​បាត់​ទៅ​ហើយ : ព្រះ​អាទិត្យ​អស្តង្គត ព្រះ​អាទិត្យ​លិច ។ ពេល​អស្តង្គត ពេល​ថ្ងៃ​លិច ។ បើ​រៀង​ភ្ជាប់​ពី​ខាង​ដើម​សព្ទ​ដទៃ អ. ថ. អ័ស-ស្ត័ង-គៈ តៈ, ដូច​ជា អស្តង្គត​កាល ឬ--វេលា, --សម័យ​ កាល​ឬ​វេលា, សម័យ​នៃ​ព្រះ​អាទិត្យ​លិច (ពេល​ថ្ងៃ​លិច) ។ អស្តង្គត​សូរ្យ, --សូរ្យា, --សូរ្យោ (--សូរ, --សូរ-យ៉ា, --សូរ-យ៉ោ) ព្រះ​អាទិត្យ​លិច (ព. កា.) ។ល។