អស្មិមានះ
អ័ស-ស្មិ- បា. ( ន. ) (អស្មិមាន “សេចក្ដីប្រកាន់ថាអញមាន”) សេចក្ដីប្រកាន់ចិត្តរឹងត្អឹងថាអញថាគេឬថាយើងថាគេមិនព្រមទទួលជឿស្ដាប់អ្នកណា : មនុស្សនុ៎ះមានអស្មិមានះខ្លាំងណាស់; អស្មិមានះជាឫសគល់ ឬ ជាមាតានៃសេចក្ដីវិនាស ។ ព. សា. ប្រើត្រឹមតែ អស្មិ ក៏មាន : មានអស្មិ, ប្រកាន់អស្មិ ។ ព. ពុ. ថា អស្មិមានះ, ដោយសង្ខេប, មាន ៣ យ៉ាងគឺ ១- ប្រកាន់ថាស្រេចនឹងអញ គ្មានអ្នកណាដល់អញ; ២- ប្រកាន់ថាគេម៉េចអញម៉េច ដូចៗជាគ្នា; ៣- ប្រកាន់ថាខ្លួនអញថយថោកអាប់អន់ទន់ខ្សោយជាងគេ មិនដល់នឹងគេ គេដោយគេ អញដោយអញ... (ម. ព. មានះ ផង) ។