អាចារ
--រ៉ៈ សំ. បា. ( ន. ) (អាចារ) ការប្រព្រឹត្ត, ចរិយា; ឫក, ឫកពា, មារយាទ, ឫកមារយាទ; បែបបទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់ : មានអាចារៈល្អ, មានអាចារៈពុំគួរសម ។ អាចារកុសល (--សល់) អ្នកដែលឈ្លាសក្នុងការរក្សាមារយាទឲ្យល្អ (បើស្ត្រីជា អាចារកុសលា) ។ អាចារកោសល្ល ឬ --កោសល្យ (--សល់) ភាពជាអ្នកឈ្លាសក្នុងការរក្សាមារយាទឲ្យល្អ ។ អាចារវិន័យ ច្បាប់សម្រាប់រក្សាមារយាទឲ្យល្អ, ឲ្យត្រឹមត្រូវ ។ អាចារវិបត្តិ វិបត្តិមារយាទ គឺខូចមារយាទ, ខូចឫក ។ អាចារសម្បត្តិ ឬ--សម្ប័ទ, --សម្បទា (--ស័ម-ប៉ៈ--) ការបរិបូណ៌ដោយមារយាទល្អ គឺដំណើរមានមារយាទល្អឬត្រឹមត្រូវ ។ អាចារសម្បន្ន (--សំ-ប័ន) អ្នកដែលបរិបូណ៌ដោយមារយាទល្អ (បើស្ត្រីជា អាចារសម្បន្នា អ. ថ. --ស័ម-បុ័ន-ន៉ា) ។ អាចារសាស្រ្ត ក្បួននិយាយពីអាចារៈ; វិទ្យាសាស្រ្តចែងអំពីចរិយា, ឫកពា, សណ្តាប់ធ្នាប់របស់មនុស្ស ។ អាចារារិយៈ (មើលក្នុងពាក្យ អរិយ) ។ល។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ អ. ថ. --ចា, ដូចជា ទុរាចារ, សមាចារ, អភិសមាចារ ជាដើម (ម. ព. ទាំងនេះ) ។ល។ អាចារៈ