អាតាបៈ
--ប៉ៈ សំ. បា. ( ន. ) (អាតាប) កម្ដៅព្រះអាទិត្យ, កម្ដៅថ្ងៃ; គ្រឿងកម្ដៅ; ចង្អើរ ។ ព្យាយាមកម្ដៅបាបឬកម្ដៅកិលេស គឺព្យាយាមដ៏មុតមាំដើម្បីដុតបំផ្លាញបង់នូវគ្រឿងសៅហ្មងចិត្ត, ដើម្បីឲ្យរីងស្ងួតកិលេស; ការប្រព្រឹត្តតបៈយ៉ាងមុតមាំ : អាតាបៈរបស់យោគី ។