អាធម្ម
( គុ. ) ពាក្យប្រើក្លាយមកពី បា. អធម្ម “ដែលមិនមែនធម៌, ដែលខុសធម៌, ក្រៅគន្លងធម៌, ខុសច្បាប់” ឬ ក្លាយមកពី សំ. អាធរ្មិក “ដែលមិនប្រកបដោយធម៌, មិនតាមយុត្តិធម៌” : មនុស្សអាធម្ម មនុស្សក្រៅធម៌, ក្រៅច្បាប់ (ម. ព. អធម្ម ផង) ។ អាណោចអាធម្ម (មើលក្នុងពាក្យ អាណោច) ។