អាប់ប៉ត្រាប់
--ប៉-- ( គុ. ) ដែលអួអាប់; ប្រឡាក់ប្រឡូស, ព្រលូស, កខ្វក់ : គ្រឿងស្លៀកពាក់អាប់ប៉ត្រាប់, មនុស្សអាប់ប៉ត្រាប់, កន្លែងអាប់ប៉ត្រាប់ ។ ប្រើជា កិ. វិ. ផងក៏បាន : ស្លៀកពាក់អាប់ប៉ត្រាប់បង្អាប់ខ្លួននិងជាតិឯង ។ (ព. កា.) : ស្លៀកពាក់អាប់ប៉ត្រាប់ ខុសទម្លាប់គេនិយម នាំឲ្យអ្នកតូចធំ ជាតិជាមួយអាប់ឱនផង ។ (ម. ព. អាប់ ១ គុ. ទៀតផង) ។