អារម្ភ
--រ័ម-ភៈ, ព. កា. --រ៉ម់ ក៏បាន សំ. បា. ( ន. ) ការប្រារព្ធ, ការតាំងផ្តើមឬផ្តួចផ្តើម; ការរៀបរប; ដំណើរចាប់ផ្តើមការ, ចាប់ធ្វើការឬចាប់ការ ។ អារម្ភកថា ពាក្យប្រារព្ធ, ពាក្យផ្តើម, ពាក្យនាំមុខ : អារម្ភកថាសៀវភៅ... ។ អារម្ភចិត្ត ចិត្តគិតតាំងផ្តើមជាមុន, ចិត្តប្រារព្ធ ។ អារម្ភចេតនា គំនិតដែលផ្តួចផ្តើមឡើង ។ អារម្ភបទ បទផ្តើម, សេចក្ដីប្រារព្ធ, អារម្ភកថា ។ អារម្ភវាទ ពាក្យផ្តើមនិយាយមុនគេ ។ អារម្ភវាទិន ឬ--វាទី អ្នកដែលច្រើនតែផ្តើមនិយាយមុនគេ (ក្នុងទីប្រជុំជាដើម) អ្នកផ្តើមនិយាយមុន (បើស្ត្រីជា អារម្ភវាទិនី) ។ល។