អារោគ្យ
--រោក; បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. --រោគ្យៈ សំ. បា. ( ន. ) ដំណើរមិនមានរោគ; សេចក្ដីសុខសប្បាយកាយ; ភាពឬដំណើរជាអ្នកសុខសប្បាយខ្លួន ។ វេវ. អរោគភាព, អនាម័យ ។ ព. ផ្ទ. រោគភាព ។
--រោក; បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. --រោគ្យៈ សំ. បា. ( ន. ) ដំណើរមិនមានរោគ; សេចក្ដីសុខសប្បាយកាយ; ភាពឬដំណើរជាអ្នកសុខសប្បាយខ្លួន ។ វេវ. អរោគភាព, អនាម័យ ។ ព. ផ្ទ. រោគភាព ។