អារោទន
--រោទៈនៈ សំ. បា. ( ន. ) (អារោទន) ដំណើរយំរៀបរាប់; ដំណើរយំខ្លាំង; ដំណើរយំទួញ, ទំនួញ។ អារោទនការណ៍ ឬ--ហេតុ ហេតុនៃអារោទនៈ ។ អារោទនភាព ភាវៈនៃអារោទនៈ ។ អារោទនសព្ទ សូរសព្ទអារោទនៈ ។ល។ --នៈ
--រោទៈនៈ សំ. បា. ( ន. ) (អារោទន) ដំណើរយំរៀបរាប់; ដំណើរយំខ្លាំង; ដំណើរយំទួញ, ទំនួញ។ អារោទនការណ៍ ឬ--ហេតុ ហេតុនៃអារោទនៈ ។ អារោទនភាព ភាវៈនៃអារោទនៈ ។ អារោទនសព្ទ សូរសព្ទអារោទនៈ ។ល។ --នៈ