អាល័យតែ
--ល៉ៃ-- ( និ. ) (រវល់តែ, ជាប់ដៃតែ, អាត់តែ : អាល័យតែស្ដាប់គេនិយាយភាំងភ្លេចខ្លួន គេទៅចោលអស់ !; ឯងអាល័យតែលេង គេស៊ីនំអស់ ! (ម. ព. អាល័យ ផង) ។
--ល៉ៃ-- ( និ. ) (រវល់តែ, ជាប់ដៃតែ, អាត់តែ : អាល័យតែស្ដាប់គេនិយាយភាំងភ្លេចខ្លួន គេទៅចោលអស់ !; ឯងអាល័យតែលេង គេស៊ីនំអស់ ! (ម. ព. អាល័យ ផង) ។