អាវាសែ
--វ៉ា-- ( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ណែលណោល, តែលតោល, ដែលឥតទីពឹងពំនាក់, ដែលសាត់អណ្ដែតទៅមកតាមតែបាន : មនុស្សអាវាសែ; ដើរអាវ៉ាសែ (ប្រើជា អវាសែ ឬ អវ៉ាសែ ក៏មាន; បា. អវាស ដែលគ្មានលំនៅ, ដែលឥតមានទីសម្នាក់អាស្រ័យ) ។ ព. កា. សម្រាប់ឲ្យនឹកឃើញ : ជនអាវ៉ាសែ ធ្លាប់ឃើញច្រើនតែ លុបលាងគុណគេ បើគេសង្រ្គោះ ហ៊ានឈ្លោះនឹងគេ ជួនឲ្យទោសទ្វេ ក៏សឹងតែមាន ។ អាវ៉ាសែ