អុះ!
( ឧ. ) ពាក្យលាន់មាត់ ដោយខ្លាចក្រែងដួល, ក្រែងធ្លាក់ឬដោយនឹកស្តាយ, ដោយមានក្រោធជាដើម : អុះ ! ធ្លាក់ហើយ ! (លាន់មាត់ថា ឱះ ! ឬ អោ៎ះ ! ក៏មាន) ។ អុះឱ ! ឬ អុ៎ះអោ៎ ! ពាក្យទួញឬពិលាប : អុះឱ ! មាសម្ដាយអើយ !... ។ សរសេរជា ឧះ ! ឬ ឧ៎ះ !, ឧះឱ ! ឬ ឧ៎ះអោ៎ ! ក៏បាន ។ ប្រើជា ឱះឱ ! ឬ អោ៎ះអោ៎ ! ក៏មាន ។ ព. កា. ថ្លែងក្តីទុក្ខឬពិលាប : អុះឱក្ដីទុក្ខ ! ពីនេះទៅមុខ តើបានអ្នកណា នឹងជួយផ្គត់ផ្គង់ បម្រុងមាតា កាលមានបុត្រភ្ងា ធូរចិត្តធូរថ្លើម ។ ពីថ្ងៃនេះទៅ គ្រាន់តែរស់នៅ ដោយដកដង្ហើម ក្តីព្រាត់ប្រាសបុត្រ ស្រយុតសម្បើម អុះឱដង្ហើម ខ្ញុំអស់ថ្ងៃណា ! អុ៎ះ !