អៀនប្រៀន

( គុ. ) ដែល​អៀន​អៀរមមៀរ, អៀន​មូរ​មុខ, ក្រអឹមក្រអៀម : មនុស្ស​អៀន​ប្រៀន, ឫកពា​អៀន​ប្រៀន ។ កម្ជិល​អៀន​ប្រៀន ដែល​ខ្ជិល​មូរ​មុខ​ក្រអឹមក្រអៀម (ព. ព.; ព. គ. ខ្ជិល​អៀន​ប្រៀន ។ ព. ទ. បុ. កម្ជិល​អៀន​ប្រៀន បួស​ហើយ​មិន​អៀន បន្ទោស​ថា​ខ្លៅ (សេចក្ដី​ងាយ​ទេ) ។