អេៈអុ

( ឧ. ) សូរ​លាន់​ចេញ​ពី​មាត់ ប៉ុន្តែ​មិន​ឮ​ជា​សម្ដី​ថា​អ្វី, សូរ​និយាយ​មិន​ចេញ​សំឡេង, សូរ​សម្ដី​មនុស្ស​គ : រឹង​អណ្ដាត​និយាយ​មិន​ចេញ​ចេះ​តែ​អេៈអុ​ៗ (រអេៈរអុ) ។