អ៊ឹះអ៊ះ
( ឧ. ) សូរលាន់មាត់ដោយក្រោធខ្លាំង ឬដោយខំប្រឹងលើករបស់ធ្ងន់ជាដើម : ខឹងអ៊ឹះអ៊ះទះកន្ទេល (និយាយថា អ៊ុះអ៊ះ ក៏បាន) ។ កិ. (ព. ប្រ.) ខំប្រឹងស្ទុះស្ទាដោយឈឺចិត្តតែរាល់គ្នា : បងប្អូនក្នុងស្រុកគេអ៊ឹះអ៊ះជួយខ្ញុំតែរាល់គ្នា (ប្រើជា អ៊ុះអ៊ះ ក៏បាន) ។