ឧបកិច្ច

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុប៉ៈកិច បា.; សំ. ( ន. ) (ឧប “ចូល​ជិត” + កិច្ច “ការ​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ”; ឧប + ក្ឫត្យ) កិច្ច​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​ភ្លាម​ៗ; កិច្ច​ផ្ទាល់​ខ្លួន ។ ខ្មែរ​ប្រើ​សំដៅ​សេចក្ដី​ថា “ការ​បំប្លែង​ដំណើរ, បំប្លែង​កិច្ច; ការ​បំបៀត​បំបែរ​កិច្ច; ការ​និយាយ​បញ្ឆៀង​តម្រូវ​តាម​ដំណើរ​ដែល​ត្រូវ​ការ, ការ​ធ្វើ​ដោយ​សន្មតិ, សន្មតិ​តាម​ត្រូវ​ការ” : ធ្វើ​ឧបកិច្ច​ស្ទោះ​សំបក​ឈើ​ធ្វើ​ថ្នាំ ។ ប្រើ​ជា កិ. ក៏​មាន : មុន​នឹង​ជីក​យក​ឫស​ឈើ​នុះ ត្រូវ​តែ​ឧបកិច្ច​សិន; និយាយ​ឧបកិច្ច​យក​អ្នក​តា​ធ្វើ​សម្លាញ់ (ព. កា. ប្រើ​ជា ឧបក្រឹត្យ ក៏​បាន) ព. កា. បញ្ជាក់​ពាក្យ ឧបកិច្ច និង​ពាក្យ ឧបក្រឹត្យ ថា : ឧបកិច្ច​និង​ពាក្យ​ឧបក្រឹត្យ អ្នក​ប្រើ​ពេញ​ចិត្ត​ប្រើ​ពាក្យ​ណា ទាំង​ពីរ​នេះ​មាន​ន័យ​ដូច​គ្នា ចង់​ប្រើ​ពាក្យ​ណា​ក៏​ប្រើ​ចុះ ។