ឧបក្កិលេស

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុបុ័ក-កិល៉ែ ស បា.; សំ. ( ន. ) (ឧបក្លេឞ) គ្រឿង​សៅហ្មង, សេចក្ដី​មិន​បរិសុទ្ធ, មន្ទិល, មន្ទិល​សៅហ្មង; គ្រឿង​សៅហ្មង​ចិត្ត; គ្រឿង​នាំ​ឲ្យ​ស្រអ័ព្ទ, ឲ្យ​អ័ព្ទ​ពន្លឺ, ឲ្យ​អ័ព្ទអន់ : ផ្សែង, ពពក, អ័ព្ទ ជាដើម ជា​ឧបក្កិលេស​នៃ​ព្រះ​អាទិត្យ​ព្រះ​ចន្ទ; អភិជ្ឈា, ព្យាបាទ, សេចក្ដី​ក្រោធ ជាដើម ជា​ឧបក្កិលេស ​នៃ​ចិត្ត ។