ឧបទេស

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុប៉ៈ-- បា.; សំ. ( ន. ) (ឧបទេឝ) ការ​ពន្យល់, ការ​ណែនាំ, ការ​ឲ្យ​ន័យ​ឲ្យ​ទំនង; ការ​បញ្ចេះ, ការ​ប្រៀន​ប្រដៅ : ឲ្យ​ឧបទេស, ធ្វើ​តាម​ឧបទេស​របស់​គ្រូ ។ ពាក្យ​ប្រៀន​ប្រដៅ​របស់​គ្រូ​អាចារ្យ​ត​ៗ​មក : ឧបទេស​បុរាណ (ហៅ​ បោរាណុបទេស ក៏​បាន, អ. ថ. ប៉ោរ៉ា--) ។ (ព. កា.) : ឧបទេស​បុរាណ ដែល​ចាស់​ព្រេង​បាន ពន្យល់​ទុក​មក គួរ​បច្ឆា​ជន គន់​គិត​រាវ​រក កុំបី​កាន់​យក សេចក្ដី​ព្រាវ​ៗ ។ ម្យ៉ាង​ថា : ធ្វើ​ការ​ធ្វេស​ៗ គ្មាន​ឧបទេស ពី​គ្រូ​ណា​សោះ ច្រើន​តែ​ភ្លាំងភ្លាត់ វិបត្តិ​ការ​នោះ បើ​ពុំ​ដូច្នោះ ក៏​គង់​មាន​ឆ្គង ។

  1. អប់រំណែនាំ។