ឧបទ្រព

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុប៉ៈទ្រប់ សំ.; បា. ( ន. ) (ឧបទ្រវ, ខ្មែរ​ប្រើ វ > ព; ឧបទ្ទវ) ចង្រៃ; អព​មង្គល; គ្រោះ​កាច, ភ័យ, អន្តរាយ​ឬ​ភយន្តរាយ ដែល​កើត​មាន​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន​ទាន់​ភ្នែក; ហេតុ​អាក្រក់ : មាន​ឧបទ្រព, ជម្រះ​ឧបទ្រព, រម្ងាប់​ឧបទ្រព ។ ខ្មែរ​ប្រើ​ជា គុ. ផង​ក៏​មាន : ចង្រៃ​ឧបទ្រព ឬ ឧបទ្រព​ចង្រៃ ចង្រៃ​អាក្រក់, ចង្រៃ​រួម​រឹត ។ ផ្ទះ​ឧបទ្រព ឬ ទី​ឧបទ្រព ផ្ទះ​ឬ​ទី​ដែល​មាន​ចង្រៃ ។ មនុស្ស​ឧបទ្រព មនុស្ស​គគ្រក់ ។