ឧបវេសន៍

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អ៊ុប៉ៈវេស បា.; សំ. ( ន. ) (ឧបវេសន; ឧបវេឝន) ការ​អង្គុយ​សម្រាក; ការ​ឈប់​សម្រាក; ការ​សម្រាក​លំហៃ​កម្លាំង : ធ្វើ​ឧបវេសន៍ ។ វេលា​ឧបវេសន៍ វេលា​សម្រាក ។ (ព. កា.) : ធ្វើ​ការ​ងារ​ធ្ងន់ កុំ​ឲ្យ​ជក់​លន់ ត្រូវ​មាន​ឧបវេសន៍ មួយ​ដង​មួយ​កាល សម្រាល​កុំ​ធ្វេស ព្រោះ​ធ្វេស​ប្រហែស នាំ​ឲ្យ​មាន​រោគ ។ ជំងឺ​ជិះ​ជាន់ ផឹក​ថ្នាំ​មិន​គ្រាន់ តែង​នាំ​ឲ្យ​ស្ទោក ធ្វើ​ការ​លែង​កើត ដ្បិត​ឈឺ​ជាំ​ជោក បាន​ជា​ចាស់​លោក ហៅ​រោគ​សង់​ផ្ទះ ។