ឫតុ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សំ.; បា. ( ន. ) (ឧតុ) រដូវ ។ ប្រើ​ជា​បទ​សមាស : ឫតុ​កាល ឬ ឧតុ-- សម័យ​ក្នុង​រដូវ, គ្រា​ដែល​សម​តាម​រដូវ, ដែល​មាន​ទំនង​ស្រួល; សម័យ​ធ្លាក់​រដូវ​នៃ​ស្ត្រី (ហៅ​ថា ឫតុ​សម័យ ឬ ឧតុ-- ក៏​បាន) ។ ឫតុ​និយម ឬ ឧតុ-- (--យំ) ការ​កំណត់​តាម​រដូវ; ធម្មតា​របស់​រដូវ (ហៅ​ថា ឫតុ​និយាម ឬ ឧតុ-- ក៏​បាន) ។ ឫតុ​បរិណាមជាពាធ ឬ ឧតុ-- (--ប៉ៈរ៉ិណាមៈជា​ពាត) ជំងឺ​ដែល​កើត​ព្រោះ​ការ​ប្រែ​ឬ​ផ្លាស់​រដូវ ។ ឫតុ​រាជ សេ្ដច​រដូវ គឺ​រដូវ​ស្លឹក​ឈើ​លាស់ (វសន្ត​រដូវ) ។ ឫតុ​សន្ធិ (--សន់-ធិ) តំណ​រដូវ គឺ​វេលា​ត្រង់​ចន្លោះ​រដូវ​ពី​មួយ​ទៅ​មួយ, វេលា​ផ្លាស់​រដូវ ។ ឫតុសាត្ម្យ៍ (--សាត) អាហារ​ដែល​ឆ្ងាញ់​តាម​រដូវ; ដំណើរ​ឆ្ងាញ់​ពិសា​តាម​រដូវ ។ ឫតុ​ស្នាន ការ​ងូត​ទឹក​ជម្រះ​ខ្លួន​ក្នុង​ថ្ងៃ​ដាច់​រដូវ; ការ​ងូត​ទឹក​ជម្រះ​កាយ​របស់​ស្ត្រី​ក្នុង​វេលា​ដែល​ធ្លាក់​រដូវ​រួច​ហើយ​ឬ​ក្នុង​វេលា​កន្លង​មក ៤ ថ្ងៃ អំពី​ថ្ងៃ​ដែល​មាន​រដូវ​ជា​ដំបូង​បំផុត (ងូត​ដើម្បី​ឲ្យ​កើត​ស្រី​សួស្ដី, តាម​លទ្ធិ​ព្រាហ្មណ៍​ឬ​លទ្ធិ​បុរាណ) ។ល។ (ម. ព. រតូវ ឬ រដូវ ផង) ។