ឯកតោ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អេកៈ-- បា.; សំ. ( និ. ) (ឯកតស៑) ខាង​ម្ខាង, តែ​ម្ខាង, ខាង​ម្នាក់; ជាមួយ, ជាមួយ​គ្នា, ដំណាល​គ្នា ។ ព. ផ្ទ. ឧភតោ ។ ឯកតោ​គមន៍ (--គំ) ដំណើរ​ទៅ​ជាមួយ​គ្នា ។ ឯកតោ​គមនាគមន៍ (--គៈមៈនាគំ) ដំណើរ​ទៅ​មក​ជា​មួយ​គ្នា​ឬ​ដំណាល​គ្នា ។ ឯកតោធារ ដែល​មាន​មុខ​តែ​ម្ខាង : សស្រ្តា​ឯកតោធារ (ព. ផ្ទ. ឧភតោធារ) ។ ឯកតោ​សុទ្ធិ បរិសុទ្ធិ​តែ​ខាង​ម្ខាង, បរិសុទ្ធិ​តែ​អ្នក​ម្ខាង : ត្រ័យ​សរណ​គមន៍​សម្រាប់​គ្រហស្ថ​ជា​ឯកតោ​សុទ្ធិ (ព. ពុ. ។ ព. ផ្ទ. ឧភតោសុទ្ធិ) ។ល។