ឱត

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) ស្រែក​ពេញ​សំឡេង ឬ​ស្រែក​ឮ​គ្រលួច​ម្តង​ៗ : ឱត​ពេញ​សំឡេង, ខំ​ឱត​ឲ្យ​ឮ​ខ្លាំង (ម. ព. អូត ផង) ។ គុ. ដែល​ចេញ​សូរ​ឱត : សំឡេង​ឱត ។ ឱត​ភ័ន្ត ឱត​ឲ្យ​ភ័ន្ត, ឱត​បំភាន់, ឱត​បំភ្លៃ : សំឡេង​មាន​ឱត​ភ័ន្ត សំឡេង​មាន​ខ្ពស់​មាន​ទាប​តាម​ទំនង​បទ (ចំពោះ​តែ​ការ​សូត្រ​បទ​ឬ​ច្រៀង​និង​ភ្លេង​តន្រ្តី) ។ សម្ដី​មាន​ឱត​ភ័ន្ត សម្ដី​មាន​របៀប​បែប​បទ​ត្រឹម​ត្រូវ, សម្ដី​មិន​ឆ្គង ។ មាន​ឱត​មាន​ភ័ន្ត មាន​បែប​មាន​យ៉ាង, មាន​តិច​ៗ​ស្មើ​ៗ​ឮ​ខ្លាំង​ៗ (ចំពោះ​តែ​វាចា) : សម្ដី​មាន​ឱត​មាន​ភ័ន្ត, និយាយ​មាន​ឱត​មាន​ភ័ន្ត គឺ​សម្ដី​ឬ​និយាយ​ស្មើ​ៗ​តិច​ៗ ក៏​មាន ឱត​សំឡេង​ឲ្យ​ឮ​ខ្លាំង​ៗ​ម្តង​ៗ ដើម្បី​បញ្ជាក់​ការណ៍​ឲ្យ​ច្បាស់​ដោយ​សង្កាត់​ៗ តាម​ដំណើរ​រឿង​ហេតុ​នីមួយ​ៗ អាច​ឲ្យ​អ្នក​ស្ដាប់​ក្នុង​ទី​ប្រជុំ​ភ័ន្ត​ភាំង​ស្រឡាំងកាំង​គាំង​កើល​គំនិត តវ៉ា​ពុំ​កើត​ឬ​ចប់​ស្រេច​ត្រឹម​ប៉ុណ្ណោះ​ក៏​មាន ។ ព. ទ. បុ. ត្រុក​ៗ​អ្នក​ស្រុក​មើល​ងាយ រលាស់​គូទ​ខ្ចាយ​មាន​ឱត​មាន​ភ័ន្ត (ថា... រលាស់​ខ្លួនខ្ចាយ... ក៏​មាន) និយាយ​ពី​អ្នក​មាន​ចំណេះ​វិជ្ជា​ព្រម​ទាំង​សម្ដី​ថ្វី​មាត់ ប៉ុន្តែ​ធ្វើ​ឫកពា​ត្រុក​ៗ ញើប​ៗ​បែប​ហាក់​ដូច​ជា​ល្ងង់​ខ្លៅ​ណាស់, លុះ​ដល់​វេលា​ត្រូវ​ការ​ស្រាប់​តែ​បញ្ចេញ​ប្រាជ្ញ​ឲ្យ​ឃើញ​ជាក់​ស្តែង ក្នុង​កណ្តាល​ជំនុំ​ចំណោម ។ ព. កា. ធៀប​ពាក្យ ឱត​ភ័ន្ត ថា : គាត់​ហ្នឹង​គាត់​ធ្វើ​ឫក​ត្រុក​ៗ បាន​ជា​អ្នក​ស្រុក​ខ្លះ​មើល​ងាយ ស្រាប់​តែ​ដល់​គាត់​រើ​កម្ចាយ សម្ដី​លែប​ខាយ​មាន​ឱត​ភ័ន្ត ។ ពេល​នោះ​អ្នក​ស្រុក​ភ្នែក​សព្រោង តោង​គ្នា​រយោង​ស្ងើច​គាត់​លាន់ ពី​ព្រោះ​គាត់​មាន​វោហារ​គ្រាន់ អ្នក​ស្ដាប់​លូក​លាន់​គាត់​ពុំ​បាន ។ អោត