ឱត្តប្ប

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

អោត-ត័ប-ប៉ៈ បា.; សំ. ( ន. ) (ឱត្តប្ប; ឱត្តាប្យ អ. ថ. អោត-កាប្យ៉ៈ) ការ​ខ្លាច​បាប, ដំណើរ​ខ្លាច​ទុច្ចរិត, ដំណើរ​ខ្លាច​មិន​ហ៊ាន​ធ្វើ​អំពើ​អាក្រក់, សេចក្ដី​តក់​ស្លុត​ជ្រេញ​រអា​ចំពោះ​បាប : មនុស្ស​មាន​ឱត្តប្បៈ (ជា​គូ​គ្នា​នឹង ហិរិ, ច្រើន​តែ​ប្រើ​ជា ហិរិ​ឱត្តប្បៈ ឬ ហិរោត្តប្បៈ “ហិរិ​និង​ឱត្តប្បៈ” ។ ម. ព. ហិរិ និង ទេវ​ធម៌ ទៀត​ផង) ។ ព. កា. ធៀប ហិរិ-ឱត្តប្បៈ និង សតិ- សម្បជញ្ញៈ ដែល​ជា​ពួក​ប័ក្ខ​ជា​មួយ​គ្នា : ហិរិ-ឱត្តប្បៈ ជា​ធម្មៈ​ប្រសើរ​ក្រៃ ជា​ធម៌​តែង​អាស្រ័យ នាំ​ធម៌​ពីរ​ឲ្យ​កើត​បាន ។ ធម៌​នោះ​គឺ​សតិ- សម្បជញ្ញៈ​ឲ្យ​មាន ស្មារតី​ដឹង​ខ្លួន​ប្រាណ នឹក​ឃើញ​បាន​មិន​ភ្លេច​ភ្លាំង ។ បើ​ធម៌​បួន​ទន់​ខ្សោយ ភ្លេច​មុខ​ក្រោយ​រែង​តែ​គាំង គំនិត​រឹង​ក្រទាំង កម្លាំង​ចិត្ត​ក៏​តែង​ស្បើយ ។ ឱត្តប្បៈ