ឱវាទ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

(អោវ៉ាត) (បា.; សំ.) (ន.) (អវ > ឱ; អវវាទ) ដំបូន្មាន, អនុសាសន៍ : ឲ្យ​ឱវាទ, ស្ដាប់​ឱវាទ, ។ បើ​រៀង​ភ្ជាប់​ពី​ខាង​ដើម​សព្ទ​ដទៃ អ. ថ. អោវ៉ាទៈ, ដូច​ជា ឱវាទ​ការកៈ ឬឱវាទការី : អ្នក​ធ្វើ​តាម​ឱវាទ (បើ​ស្ត្រី​ជា ឱវាទ​ការិកា ឬឱវាទការិណី) ។

ឱវាទ​ទាន (--វ៉ាត-ទាន) : ការ​ឲ្យ​ឱវាទ ។

ឱវាទ​ទាយក (--យក់) : អ្នក​ឲ្យ​ឱវាទ (បើ​ស្ត្រី​ជា ឱវាទ​ទាយិកា) ។

ឱវាទប្បដិគ្គាហក (--ទ័ប-ប៉ៈ ដិក-គាហៈកៈ ឬ—ហក់) : អ្នក​ទទួល​ឱវាទ, អ្នក​កាន់​តាម​ឱវាទ (បើ​ស្ត្រី​ជា ឱវាទប្បដិគ្គាហិកា) ។

ឱវាទប្បាតិមោក្ខឱវាទ​បាតិមោក្ខ (ព. ពុ.) បាតិមោក្ខ​ជា​ឱវាទ​គឺ​បាលី​បី​គាថា​កន្លះ​ដែល​ព្រះ​សព្វញ្ញុ​ពុទ្ធ​ទ្រង់​ប្រទាន​ឱវាទ​ប្រកាស​ពុទ្ធ​សាសនា​ដោយ​សង្ខេប : ព្រះ​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​សម្តែង​ឱវាទប្បាតិមោក្ខ ជា​ដំបូង​បង្អស់​ក្នុង​ខាង​ដើម​នៃ​បឋម​ពោធិ​កាល (ម. ព. មាឃ​បូជា ផង) ។

ឱវាទានុសាសន៍ឱវាទានុសាសនី : ការ​ទូន្មាន​ប្រៀន​ប្រដៅ​រឿយ​ៗ ។ល។

ពុទ្ធោវាទ : ឱវាទ​ព្រះ​ពុទ្ធ ។

សុន្ទរោវាទ : ឱវាទ​ល្អ ។

សុភាសិតោវាទ : ឱវាទ​ជា​សុភាសិត ។

អាចរិយោវាទ : ឱវាទ​អាចារ្យ ។ល។