ឱសថ

ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search

--សត់, តាម​ទម្លាប់​ថា -សុត បា. ;សំ. ( ន. ) (ឱសថ ឬ ឱសធ; ឱឞធ) ថ្នាំ​រម្ងាប់​រោគ, ថ្នាំ​បំបាត់​រោគ (ពាក្យ​សម្រាប់​ប្រើ​ចំពោះ​ឥស្សរ​ជន) : ខ្ញុំ​ប្របាទ​ម្ចាស់​យក​ឱសថ​មក​ជូន​ព្រះ​តេជ​ព្រះ​គុណ ។ រ. ស. ព្រះ​ឱសថ ។ ប្រើ​ជា ឱសធ ឬ ឱសធៈ ក៏​បាន អ. ថ. --សៈថៈ ឬ --សៈធៈ, ដូច​ជា ឱសថ​កម្ម ឬ ឱសធ-- ការ​ធ្វើ​ឬ​ផ្សំ​ថ្នាំ​រម្ងាប់​រោគ ។ ក្រុម​ឱសថ​កម្ម ក្រុម​ពេទ្យ​អ្នក​ផ្សំ​ថ្នាំ​ឬ​អ្នក​ឲ្យ​ថ្នាំ ។ ឱសថ​ការី គ្រូ​ពេទ្យ​អ្នក​ផ្សំ​ឱសថ; អ្នក​ប្រកប​មុខ​របរ​លក់​ឱសថ​ដែល​គេ​ផ្សំ​រួច​ស្រេច​ស្រាប់ (ឥត្ថី. ឱសថ​ការិនី) ។ ឱសថដ្ឋាន (អោសៈថាត់-ឋាន) ឬ--ស្ថាន (អោសៈថ័ស-ស្ថាន) ទី​កន្លែង​ឬ​ផ្ទះ​លក់​ឱសថ; កន្លែង​ផ្សំ​ឱសថ ។ ឱសថ​មន្ទីរ ឬ ឱសធ-- ផ្ទះ​លក់​ថ្នាំ​រម្ងាប់​រោគ ។ ឱសថាល័យ (--សៈថាល៉ៃ) មន្ទីរ​ពេទ្យ​សាធារណៈ​សម្រាប់​ពិនិត្យ​អាការ​រោគ, ចែក​ថ្នាំ​សង្កូវ ឬ ព្យាបាល​រោគ​ឲ្យ​បណ្ដា​ជន​ទួទៅ : ឱសថាល័យ​ព្រះ​អង្គ​ឌួង ។ ឱសថូបករណ៍ ឧបករណ៍​សម្រាប់​ផ្សំ​ធ្វើ​ឱសថ, រុក្ខជាតិ​ដែល​គេ​យក​មក​ផ្សំ​ថ្នាំ​សង្កូវ ។ល។ ឱសថៈ