​ស្និទ្ធ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

(សំ.),(បា.) (ស្និត) (រួម​គ្នា​ម្ខាង​មួយ​តួ; ស្និគ្ធ; សិនិទ្ធ) ដែល​ជា​ទី​ស្រឡាញ់, ជា​ទី​ពេញ​ចិត្ត; ស្អិត; ខាប់; ឆ្ងាញ់; ល្អ; ល្អិត​ល្អ (ម. ព. សិនិទ្ធ ផង) ។ ខ្មែរ​ប្រើ​ជា កិ. , កិ. វិ. ឬ គុ. ស្រឡាញ់​ស៊ប់, ស្រឡាញ់​អស់​ពី​ចិត្ត, ស៊ប់​ចិត្ត​ឥត​រង្កៀស, ទុក​ចិត្ត​ស៊ប់; ជិត​ដិត, ទំនុក​ទុក​ចិត្ត, ឥត​រង្កៀស : ខ្ញុំ​មិន​សូវ​ស្និទ្ធ​នឹង​គេ​ទេ; បរិភោគ​ស្និទ្ធ; មនុស្ស​ស្និទ្ធ​នឹង​គ្នា, មិត្រ​ស្និទ្ធ ។ ជិត​ស្លុង : ឈើ​សាច់​ស្និទ្ធ; ដៃ​ជាង​នេះ​បញ្ចុះ​ដំណាប់​ស្និទ្ធ​ល្អ​ណាស់ ។ ស្និទ្ធ​ជិត ជិត​ដិត​ណាស់; ជិត​ស្លុង ឥត​មាន​ស្នាម ។ ស្និទ្ធស្នាល (ម. ព. ស្នាល) ។ ស្និទ្ធ​ស្នេហ៍ស្នេហ៍​ស្និទ្ធ ជា​ទី​ស្រឡាញ់​​ស៊ប់​ជាប់​ចិត្ត (ព. កា.) ។ ស្និទ្ធ​ស្នេហា ស្នេហា​ស៊ប់​ចិត្ត, ស្នេហ៍​ស្និទ្ធ ។ល។

siniddha:[adj.] smooth; glossy; pliable; soft; loving.