Phra Tabong
- ព្រះដំបង គឺជាឈ្មោះខេត្តបាត់ដំបង ក្នុងសម័យសៀមគ្រប់គ្រង តាមរយៈ ត្រកូលក្បត់ជាតិអភ័យវង្ស អស់រយៈពេល 112 ឆ្នាំ ចាប់ពីឆ្នាំ 1795 — 1907 ។ ឈ្មោះ ព្រះដំបង គឺជាឈ្មោះកំណែរបស់សៀម ដែលជនជាតិសៀម យកឈ្មោះរបស់បុព្វបុរសសៀម គឺ លោកគោតាក់ តាបង មហារាជ ដែលមកពីខេត្ត វិចិត្រ (Phichit Province, Thailand) ឱ្យមកកាន់កាប់គ្រប់គ្រង ខេត្តព្រះដំបង (បាត់ដំបង) ជំនួស បុព្វបុរសខ្មែរអង្គរគឺ លោកតា ដំបូងគ្រញួង មហារាជ វិញ ។