គេ

ដោយWiktionary

សំ. បា. ( បុ. ) (ប្រើ​ជា បុ. ទី ១, ខាង​ភាសា​ដទៃ​ខ្លះ ប្រើ​ជា បុ. ទី ៣) សម្រាប់​និយាយ​ចំពោះ​អ្នក​ដទៃ​ដោយ​មិន​ចេញ​ចំ​ឈ្មោះ​អ្នក​ណា​មួយ​ឡើយ : ខ្ញុំ​មិន​ហ៊ាន​រក​គេ​ទេ, កុំ​អាល​ទៅ ចាំ​គេ​មក​ជួប​ជុំ​សិន ។ គេ​យើង ទាំង​គេ​ទាំង​យើង ។ គេ​ឯង ទាំង​គេ​ផង ទាំង​ខ្លួន​ឯង​ផង : ធ្វើ​យ៉ាង​ហ្នឹង​មិន​ល្អ​ទេ នាំ​ឲ្យ​ខូច​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​គេ​ឯង​អស់​ហើយ ។ បើ​មិន​មាន​ដំណើរ​ទាក់ទង​មក​ខ្លួន​ឯង​ផង​ទេ កុំ​ប្រើ​ពាក្យ​ថា គេ​ឯង ត្រូវ​និយាយ​ត្រឹមតែ គេ ប៉ុណ្ណោះ និង ឯង ឬ គ្នា​ឯង ប៉ុណ្ណោះ ទើប​ទុក​ជា​ត្រឹម​ត្រូវ ។

  1. ge (ក.ប. ១៥, ១៨ , ១៩ ) ពួកគេ (មនុស្ស )