បោះ

ដោយWiktionary

( កិ. ) ចាប់​គ្រវែង​ឬ​ចោល​ដោយ​ដៃ​ផ្ងារ : បោះ​ឧស, បោះ​អង្គញ់ ។ វាយ​សំពង​ឲ្យ​មុត​កប់ ឲ្យ​លិច​ចុះ : បោះ​បង្គោល, បោះ​ស្នឹង, បោះ​ដែក​គោល ។ លក់​ទំនិញ​លើក​បូក​បោះ​រួបរួម​ទាំងអស់ ដោយ​មិន​គិត​យក​ចំណេញ​ច្រើន : យក​សំពត់​ហូល ៣០ ទៅ​បោះ​ឲ្យ​ហាង ។ ធ្វើ​ឲ្យ​ដិត​ជាប់​ជា​ស្នាម​ឬ​ជា​រូប​ភាព, ជា​ក្បាច់​រចនា តាម​ស្នាម​ចម្លាក់​ឬ​តាម​ពុម្ព : បោះ​ត្រា, បោះ​ពុម្ព​អក្សរ, បោះ​ពុម្ព​ក្បាច់​ ។ បោះ​តម្រុយ ដោត​តម្រុយ ។ បោះ​ទង លូត​ទង​ឈោង​វារ​ចេញ : ត្រឡាច​បោះ​ទង ។ បោះ​ទ័ព លើក​ទ័ព​ទៅ​ឈប់​ក្នុង​ទី​ណា​មួយ ។ បោះ​ពាក្យ ឬ បោះ​សម្ដី បញ្ចេញ​ពាក្យ​សម្ដី​ទ្រគោះ​ដូច​គេ​បោះ​អ្វី​ៗ​ចោល ។ល។ ព. ទ. បុ. បោះ​សន្ទូច​រំលង​ភ្នំ រំលង​អ្នក​ធំ​ទៅ​រក​ឯ​អ្នក​តូច​មុន​ឬ​រំលង​មុខ​ក្រសួង​មិន​តាម​លំដាប់​ពី​នេះ​ទៅ​នោះ ។