ប្រាសាទ

ដោយWiktionary

-សាត សំ. ; បា. ( ន. ) (បាសាទ) គ្រឹហា​ជា​ទី​នាំ​ចិត្ត​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា​ឬ​ជា​ទី​ស្រឡះ​ភ្នែក គឺ​ផ្ទះ​មាន​ថ្នាក់​ខ្ពស់​ស្រឡះ ។ ខ្មែរ​យើង​ប្រើ​តាម​ទម្លាប់ ហៅ​ចំពោះ​តែ​ព្រះ​រាជ​ដំណាក់​ឬ​គ្រឹហា​ដែល​មាន​កំពូល សូម្បី​តែ​សង់​មួយ​ជាន់​ក៏​ហៅ ប្រាសាទ ដែរ; តែ​បើ​វិហារ​ឬ​សាលា ទោះ​បី​មាន​កំពូល​ក៏​ពុំ​ហៅ ប្រាសាទ ឡើយ ។