ប្រាសាទ
ដោយWiktionary
-សាត សំ. ; បា. ( ន. ) (បាសាទ) គ្រឹហាជាទីនាំចិត្តឲ្យជ្រះថ្លាឬជាទីស្រឡះភ្នែក គឺផ្ទះមានថ្នាក់ខ្ពស់ស្រឡះ ។ ខ្មែរយើងប្រើតាមទម្លាប់ ហៅចំពោះតែព្រះរាជដំណាក់ឬគ្រឹហាដែលមានកំពូល សូម្បីតែសង់មួយជាន់ក៏ហៅ ប្រាសាទ ដែរ; តែបើវិហារឬសាលា ទោះបីមានកំពូលក៏ពុំហៅ ប្រាសាទ ឡើយ ។
