វចនានុក្រម
ដោយWiktionary
មាតិកា |
[កែប្រែ] ភាសាខ្មែរ
វចនានុក្រម៖ លំដាប់ពាក្យដែលរៀបរៀងតាមរបៀបមុនក្រោយ។ ឈ្មោះសៀវភៅនេះឯង : សៀវភៅវចនានុក្រមខ្មែរ ។ វេវ. បទានុក្រម, លិបិក្រម, អក្ខរានុក្រម, អភិធាន , អភិធានសព្ទ, វចនាធិប្បាយ; សព្វវចនាធិប្បាយ ។
[កែប្រែ] ប្រភព
- សំ. វចន + អនុ “តាម” + ក្រម “ លំដាប់”;
- បា. វចន + អនុ + កម > វចនានុក្កម
[កែប្រែ] សូរ
- វៈចៈន៉ានុក្រំ
[កែប្រែ] នាម
វចនានុក្រម-កម្រងនៃពាក្យ ដែលប្រើក្នុងភាសា ។ កម្រងនេះត្រូវបានរៀបចំតាមលំដាប់លំដោយនៃព្យញ្ជនៈ ហើយប្រកបនឹងស្រៈតាមលំដាប់លំដោយ ។ ពាក្យប្រកបផ្សំពីព្យញ្ជនៈ នឹង ព្យញ្ជនៈ គេដាក់នៅក្រោយ ពាក្យប្រកបផ្សំដោយព្យញ្ជនៈ នឹងស្រៈ ។ ឯពាក្យប្រកបដោយព្យញ្ជនៈ នឹង ព្យញ្ជនៈ ជាលក្ខណៈព្យាង្គតម្រួត គឹត្រូវបានដាក់ចូលក្នុងកម្រង ក្នុងលំដាប់ក្រោយគេ ។
[កែប្រែ] ឯកសារយោង
- វចនានុក្រមខ្មែរ របស់សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
[កែប្រែ] បកប្រែ
- ភាសាអង់គ្លែស=Dictionary
- ភាសាចិន=辞書