វចនានុក្រម

ភាសាខ្មែរ

វចនានុក្រម៖ លំដាប់​ពាក្យ​ដែល​រៀប​រៀង​តាម​របៀប​មុន​ក្រោយ។ ឈ្មោះ​សៀវភៅ​នេះ​ឯង : សៀវភៅ​វចនានុក្រម​ខ្មែរ ។ វេវ. បទានុក្រម, លិបិ​ក្រម, អក្ខរានុក្រម, អភិធាន , អភិធាន​សព្ទ, វចនាធិប្បាយ; សព្វ​វចនាធិប្បាយ ។

ប្រភព

• សំ. វចន + អនុ “តាម” + ក្រម “ លំដាប់”;
• បា. វចន + អនុ + កម > វចនានុក្កម

សូរ

• វៈ​ចៈ​ន៉ា​នុក្រំ

នាម

វចនានុក្រម-កម្រងនៃពាក្យ ដែលប្រើក្នុងភាសា ។ កម្រងនេះត្រូវបានរៀបចំតាមលំដាប់លំដោយនៃព្យញ្ជនៈ ហើយប្រកបនឹងស្រៈតាមលំដាប់លំដោយ ។ ពាក្យប្រកបផ្សំពីព្យញ្ជនៈ នឹង ព្យញ្ជនៈ គេដាក់នៅក្រោយ ពាក្យប្រកបផ្សំដោយព្យញ្ជនៈ នឹងស្រៈ ។ ឯពាក្យប្រកបដោយព្យញ្ជនៈ នឹង ព្យញ្ជនៈ ជាលក្ខណៈព្យាង្គតម្រួត គឹត្រូវបានដាក់ចូលក្នុងកម្រង ក្នុងលំដាប់ក្រោយគេ ។

ឯកសារយោង

• វចនានុក្រមខ្មែរ របស់សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

បកប្រែ

• ភាសាអង់គ្លែស=Dictionary
• ភាសាចិន=辞書