កណ្ដាប់

សូមជួយដាក់សំឡេង និងរូបភាព ។

ខ្មែរ

ការបញ្ចេញសំឡេង

កន់-ដាប់[kɑndap]

និរុត្តិសាស្ត្រ

មកពីពាក្យ ក្ដាប់ > ក+្ដ+ា+ប+់> ក+ណ+្ដ+ា+ប+់ >កណ្ដាប់ ។ (ផ្នត់ជែក)

• ពាក្យខ្សែស្រឡាយ: ក្ដាប់, ក្រម៉ាប់, ក្រចាប់, ខាប់, ខ្វាប់, ខ្នាន់ខ្នាប់, ខ្មាប់, ចាប់, ចំណាប់, ចំបាប់, ច្បាប់, ដាប់, តាប់តាន់, ប្រចាប់, ប្រដាប់, ប្លាប់, ផ្លាប់, ម៉ាប់, រណ្ដាប់, វ៉ាប់, សម្រាប់, ស្នាប់, ស្រាប់, ហាប់ ។

នាម

កណ្ដាប់

1. បាច់ ។

   ឧទាហរណ៍: ស្រូវ ឬ ស្មៅ ១ កណ្ដាប់ ។

2. វ័ណ្ឌ, រង្វង់ ។
3. ការក្ដាប់នៃដៃ រឺ សភាពក្ដាប់នៃដៃ។

ពាក្យទាក់ទង

• កណ្ដាប់ចក្រវាល
• កណ្ដាប់​ចង្អេរ
• កណ្ដាប់ដៃ
• កណ្ដាប់ស្រែង
• ភ្នេនកណ្ដាប់

សន្ដានពាក្យ

• ក្ដាប់

បំណកប្រែ

១.បាច់

អង់គ្លេស : sheaf (ឝ៊ិផ្វ), bundle (បាន់ដល), bunch (បាន់ឆ៍); handful (ហ៊ែនដ៍ភ្វូល), fist (ភ្វីស្ថ៍), fistful (ភ្វីស្ថ៍ភ្វូល); grasp (ហ៊្គ្រែស្ផ៍)

២.វ័ណ្ឌ, រង្វង់

អង់គ្លេស : edge (អិជ), rim (រិម); edging (អិឌ្ជីង); border (បដ្ដឺរ)

៣.សភាពក្ដាប់នៃដៃ

[[]] :

ឯកសារយោង

• វចនានុក្រមជួន-ណាត
• [១]