កណ្ដាប់ចង្អេរ

សូមជួយដាក់សំឡេង និងរូបភាព ។

ខ្មែរ

ការបញ្ចេញសំឡេង

កន់-ដាប់-ចង់-អេ[kɑndap cɑŋʔeɛ]

និរុត្តិសាស្ត្រ

មកពីពាក្យ កណ្ដាប់+ចង្អេរ > កណ្ដាប់ចង្អេរ ។

នាម

កណ្ដាប់ចង្អេរ

1. គឺ​ឫស្សី​មួយ​បន្ទះ ដែល​គេ​ពត់​ធ្វើ​ជា​រង្វង់ ដើម្បី​ក្ដាប់​មាត់​ចង្អេរ​ឲ្យ​រឹង។
2. ឈ្មោះ​ឈើ​វល្លិ​មួយ​ប្រភេទ ដើម​ធំ​ច្រើន​ប្រើ​ជា​ឧស, ជា​ថ្នាំ ។

   ឧទាហរណ៍: ដើម​កណ្ដាប់​ចង្អេរ ។

3. អវយវៈ​ដែល​ជា​កណ្ដាប់​របស់​ក្រពះ​សត្វ​ស៊ី​ស្មៅ​ មាន​គោ​ក្របី​ជាដើម​ក៏​ហៅ កណ្ដាប់​ចង្អេរ ដែរ ។

បំណកប្រែ

១.ឫស្សីដែលគេវ័ណ្ឌជារង្វង់ធ្វើជាមាត់នៃចង្អេ

[[]] :

២.ឈ្មោះ​ឈើវល្លិ​មួយ​ប្រភេទ

[[]] :

៣.អវយវៈ​ដែល​ជា​កណ្ដាប់​របស់​ក្រពះ​សត្វ​ស៊ីស្មៅ​

[[]] :

មើលផងដែរ

• កណ្ដាប់ចក្រវាល
• កណ្ដាប់ដៃ
• កណ្ដាប់ស្រែង

ឯកសារយោង

• វចនានុក្រមជួន-ណាត