ខ្វាក់

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( គុ. ) ដែល​បាត់​ចក្ខុ​ប្រសាទ, ដែល​ងងឹត​មើល​មិន​ឃើញ : មនុស្ស​ខ្វាក់​ភ្នែក ។ របស់​អ្វី​ៗ ដែល​មាន​ជ្រុង ៤ ហើយ​មាន​ជ្រុង​ខ្លះ​ខូច​ខាត​មិន​ពេញ ក៏​ហៅ​ថា ខ្វាក់ ដែរ : សសរ​ខ្វាក់​ជ្រុង ។ ដោះ​ខ្វាក់ គឺ​ដោះ​មនុស្ស​ប្រុស​ដែល​ទ្រុឌ​ត្រង់​កណ្ដាល ។ ជាតហិង្គុល​ខ្វាក់ គឺ​ជាតហិង្គុល ដែល​គេ​ស្ល​ឲ្យ​មាន​សាច់​រឹង សម្រាប់​ប្រើ​ជា​ថ្នាំ​រំងាប់​រោគ​ក្ដៅ ។