គូទ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សំ. បា. ( ន. ) (គុទ) អវយវៈ​ត្រង់​ចំណែក​កាយ​ខាង​ក្រោយ​ជិត​វច្ចទ្វារ : ដាក់​គូទ​អង្គុយ ។ ប៉ែក​អវយវៈ​នេះ បុរាណ​ពី​ដើម​ហៅ​ថា តពោក ឬ ត្រពោក; សូម្បី​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​អ្នក​បាត់ដំបង, អ្នក​សៀមរាប​ជាដើម​ ក៏​នៅ​ប្រើ​ពាក្យ​នេះ​ដែរ : ដាក់​តពោក​អង្គុយ (ម. ព. នោះ) ។ ប្រើ​ដោយ​ច្រឡំ​សរសេរ គូថ, ត្រូវ​ប្រើ គូទ វិញ​ទើប​ត្រឹមត្រូវ ។