គោតម

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

--តៈ-ម៉ៈ ឬ ដំ បា.; សំ. ( ន. ) (កៅតម; គោ ឬ គៅ “ព្រះ​អាទិត្យ” + តម “ប្រសើរ” ) ព្រះ​នាម​នៃ​ព្រះ​សក្យមុនី​សម្មាសម្ពុទ្ធ ព្រោះ​ព្រះ​អង្គ​ជា​គោតម​គោត្ត (ពូជវង្ស​នៃ​ព្រះ​អាទិត្យ​ដ៏​ប្រសើរ) ។ នាម​របស់​អ្នក​ប្រាជ្ញ​ច្រើន​រូប​ពី​ក្នុង​សម័យ​បុរាណ ក្នុង​មជ្ឈិម​ប្រទេស ។ នាម​ត្រកូល​របស់​ជន​ពួក​ខ្លះ ក្នុង​ប្រទេស​ឥណ្ឌា សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ ដែល​ជាប់​ត​មក​ពី​ក្នុង​សម័យ​បុរាណ ។