ឃ្លង់

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( ន. ) ឈ្មោះ​រោគ​កើត​អំពី​ឈាម​បណ្ដាល​ចេញ​មក​ដល់​សាច់​ស្បែក​ខាង​ក្រៅ​ឲ្យ​មាន​សម្បុរ​ក្រហម​ជាំ​ដាំ​ដុំ​ៗ ពក​ផ្លែ​ហើយ​ប្រែ​ទៅ​ជា​ដំបៅ, បើ​ថែ​រក្សា​ដាក់​ថ្នាំ​មិន​ត្រូវ ក៏​នឹង​បណ្ដាល​ឲ្យ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង រហូត​ដល់​កាច់​ដៃ​ជើង​ឲ្យ​ក្រញឹង​ក្រញង់, ឃ្លង់​នេះ​ហៅ​ថា ឃ្លង់​ភ្លើង ។ មាន​ឃ្លង់​មួយ​យ៉ាង ហៅ​ថា ឃ្លង់​ផេះ កើត​បណ្ដាល​ឲ្យ​សាច់​ស្បែក​រោល​ខ្លោច​ដុំ​ៗ មិន​បាន​ដល់​កាច់​ដៃ​ជើង​ដូច​ឃ្លង់​ភ្លើង​ទេ ។ មាន​ឃ្លង់​មួយ​យ៉ាង​ទៀត​ហៅ​ថា ឃ្លង់​ល្ពៅ បណ្ដាល​ឲ្យ​ស្បែក​ឡើង​ស​ពពាល​ៗ នៅ​ដៃ​ជើង ឬ នៅ​មាត់, នៅ​ថ្ងាស, នៅ​ក្បាល ។ មាន​ឃ្លង់​មួយ​យ៉ាង​ផ្សេង​ទៀត​ ហៅ​ថា ឃ្លង់​ដែក កើត​នៅ​ជើង, នៅ​ដៃ បណ្ដាល​ឲ្យ​ស្បែក​រឹង​ក្ដាំង ដល់​យូរ​ទៅ​ប្រែ​ជា​របក​ពុក​ផុយ ។ (មាន ព. ទ. បុ. ថា : ឃ្លង់​ដែក​ចែក​កូន​ចែក​ចៅ ឃ្លង់​ល្ពៅ​ស្លាប់​ទៅ​ឥត​ចែក មាន​ន័យ​ថា បើ​ឪពុក​កើត​ឃ្លង់​ដែក ដល់​មក​កូន ឬ​ចៅ គង់​មាន​កូន​ឬ​ចៅ​ណា​មួយ​កើត​ឃ្លង់​ដែក​ដូច​ឪពុក ឬ ជីតា ដែរ ។ ធ្លាប់​បាន​សង្កេត​ហើយ ឃើញ​ពិត​ខ្លះ​ទេ​ខ្លះ) ។