ឃ្លាតឃ្លៃ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សំ. ( កិ. ឬ គុ. ) (គ្លៃ “នឿយ, ល្ហិតល្ហៃ, ល្វឹងល្វើយ; ងុយ​ដេក; ស្រពន់”) បែក​ឃ្លាត​ចេញ​ដាច់​សង្វែង​ឥត​មាន​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​បាន​ជួប ឬ បាន​ត្រឡប់​មក​ឃើញ​វិញ (ប្រើ​តែ​ក្នុង​កាព្យ) ។