ជុក

ដោយWiktionary

( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែល​ទ្រុបទ្រុល, ណែនណាន់, ទ្រលោម : ស្មៅ​ដុះ​ជុក, ហុយ​ដី​ជុក... ។

( ន. ) កំប៉ូត​សក់​ឬ​ផ្នួង​សក់ (នៃ​កុមារ​ឬ​កុមារី) ដែល​កោរ​ទុក​ឲ្យ​នៅ​តែ​ត្រង់​បង្ហើយ : ទុក​ជុក, កោរ​ជុក ។ ដក​ជុក ឬ កាត់​ជុក ដក​សក់​ឬ កោរ​សក់​ក្រឡឹង​ជា​ជ្រលង​តូច​ត្រង់​កណ្ដាល​ទុក​ឲ្យ​មាន​លំនាំ​ដូច​ជា​ជុក ជា​លម្អ​ដោយ​យ៉ាង​របស់​ស្ត្រី (ទុក​សក់​បែប​នេះ​មាន​ប្រើ​ខ្លះ